Η πινακίδα έξω από τα γραφεία του κόμματος, στην Ερατοσθένους, γράφει ΛΑ.Ο.Σ, 5ος όροφος. Στον 5ο όροφο στεγάζεται μια άλλη εταιρία, και στον 6ο όροφο μια πινακίδα σε παραπέμπει στο 2ο - τελικά, ο Γιώργος Καρατζαφέρης πάντα έρχεται από κει που δεν τον περιμένεις.

Από την Κάλλια Καστάνη

Παραμέσα ο χώρος θυμίζει οδοντιατρείο - όλα είναι καθαρά, ευπρεπή, φιλόδοξα, υπάρχει μια ευγενική ξανθιά κυρία στην υποδοχή και κάνα δυο υπερήλικες στην αναμονή. Στους τοίχους δεσπόζει το σήμα του κόμματος, μια γιγαντοαφίσα του προέδρου, ένας Μεγαλέξανδρος, ένας Aϊ-Γιώργης, πολλές εικόνες. Συνολικά -σκέφτομαι με μάλλον βλάσφημη διάθεση- θα πρέπει να αντιστοιχούν τρεις εικόνες ανά άνθρωπο, αφού κάθε υπάλληλος έχει τη δική του, βαλμένη τακτικά πάνω στο γραφείο του. Και προφανώς, κάποιος εκεί ψηλά με ακούει, γιατί με το που περνάω στο ιδιαίτερα του Γιώργου Καρατζαφέρη, ένα τεράστιο γλαρόνι -Θεέ μου, συχώρα με!- προσγειώνεται πάνω στο περβάζι του…

- Μάλλον κάτι συμβαίνει με σας και με τα πουλιά κύριε Καρατζαφέρη…

Λέτε ;

- Είναι φανερό. Αλήθεια, είχατε γελάσει εσείς με το περίφημο βιντεάκι του Θέμου με το περιστέρι ;

Πολύ. Αλλά και άλλο τόσο είχα συγκινηθεί όταν συνέβη το περιστατικό. Κατ'αρχήν δεν το περίμενα. Βλέπεις τον Πατριάρχη να ρίχνει το σταυρό στο Βόσπορο για πρώτη φορά μετά από 600 χρόνια και να λέει "και το Πνεύμα το Αγιο εν είδει περιστεράς" κι αμέσως πετάει αυτό και πάει και κάθεται στο κεφάλι μου. Κοκκάλωσα. Εκανα το σταυρό μου και έλεγα "Θεέ μου τι μου συνέβη; ". Αργότερα, στην Αίθουσα του Θρόνου, που ρώτησε κάποιος αν είχε ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, ο γέροντας απάντησε πως έχει γίνει δυό φορές στην Ιστορία : μια στον Ιορδάνη και μια τώρα, στο Βόσπορο. Ε, σκέφτηκα πως αυτό είναι ένα σημάδι που πρέπει να το κουβαλήσω στη ζωή μου. Σαν συνειδησιακό βάρος, πώς να σας το πω…

- Σας ξανασυνέβη έκτοτε τίποτ'άλλο τόσο σημαδιακό ;

Πέρυσι, τέτοια εποχή, στο γάμο του παιδιού μου. Την ώρα του γάμου, στην Παναγίτσα στο Παλαιό Φάληρο, μπαίνει μες στην εκκλησία ένα λευκό περιστέρι και στέκεται ακριβώς απέναντι από το γιό μου και τη νύφη μου. Κάθεται εκεί - το κοιτάζει όλος ο κόσμος, που ξέρει και το προηγούμενο περιστατικό - ώσπου να τελειώσει η τελετή και μετά κάνει μια βόλτα και χάνεται. Εχει καταγραφεί και στην κάμερα - είναι συγκλονιστικό αν το δείτε.

- Ένα πουλάκι μου είπε πως το ξανασκέφτεστε τώρα να κατεβείτε για δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη…

Κοιτάξτε, όποιος υποτιμά τους αντιπάλους του, κάνει μέγα λάθος. Εκείνοι θέλουν να "αποκωδικοποιήσουν" από τώρα ποια θα είναι η τακτική μου στις δημοτικές εκλογές. Και βάζουν φίλους δημοσιογράφους να γράφουν διάφορα για να "τσιμπήσω" και να ανοίξω τα χαρτιά μου. Δεν έχω όμως κανένα λόγο να το κάνω αυτό. Οι εκλογές είναι στις 15 Οκτωβρίου και οι δημοσκοπήσεις με πιστώνουν σήμερα με τη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα. Ως εκ τούτου και τις τελευταίες 40 ημέρες να κατέβω, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.

- Αρα προς το παρόν δεν έχετε τίποτα να δηλώσετε…

Μόνο το ότι το βράδυ της 15ης Οκτωβρίου, θα είμαστε -σίγουρα- ανάμεσα σε κείνους που θα χαίρονται για το αποτέλεσμα.

- Γιατί είπατε πως "εγώ δεν κατεβαίνω στη Θεσσαλονίκη για τις ζαρντινιέρες";

Δεν είναι ακριβώς έτσι. Και οι ζαρντινιέρες είναι σοβαρό θέμα, αλλά μπορεί να ασχοληθεί μαζί τους ο αντιδήμαρχος. Εμένα ο στόχος μου είναι να φρενάρω λίγο την επιθετική διεκδικητικότητα των Σκοπιανών - κάτι που δεν έκανε ως τώρα η παρούσα δημοτική αρχή. Επειτα, είναι φανερό πως η συμπρωτεύουσα έχει μείνει πίσω. Όλα τα έργα για την Ολυμπιάδα γίναν στην Αθήνα. Από όλα τα πακέτα στη Θεσσαλονίκη πήγε μόλις ένα 3%. Πρέπει λοιπόν να γίνουν έργα.

- Τι ακριβώς έχετε υπόψη σας ;

Πρώτα πρώτα να φύγει από κει που είναι το αεροδρόμιο. Ενα αεροδρόμιο που κλείνει τις μισές μέρες του χρόνου από την ομίχλη, δεν είναι ασφαλές. Πρέπει να πάει στην άλλη πλευρά της πόλης, ανάμεσα στο τρίγωνο Σίνδος- Κιλκίς - Κατερίνη, όπου υπάρχουνε χωράφια ατελείωτα…

- Κομμάτι μεγαλόπνοο το έργο. Δεν υπερβαίνει κάπως τις αρμοδιότητες του δημάρχου ;

Πιθανόν, αλλά για να γίνει κάποτε, κάποιος πρέπει να το ζητήσει. Στο χώρο του αεροδρομίου εγώ προτείνω να μεταφερθεί η Εκθεση Θεσσαλονίκης, η οποία ασφυκτιά πια στα πλαίσιά της. Ετσι θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε και την ΕXPO - που πέρυσι τη χάσαμε από ολιγωρία ορισμένων - και ταυτοχρόνως θα μπορέσει να γίνει εκεί και ένα μεγάλο στάδιο, για τις ανάγκες του ΠΑΟΚ, του Αρη, του Ηρακλή. Εχουν και οι ομάδες της Θεσσαλονίκης δικαίωμα στο όνειρο.

- Εσείς, αν δεν κάνω λάθος, είστε με τον Απόλλωνα Αθηνών….

Α, ναι, από παιδί. Το τρίτο που θέλω να κάνω, είναι ένα πανεπιστημιακό άλσος εκεί που είναι η Εκθεση Θεσσαλονίκης, ώστε να μαζευτούν όλες οι σχολές και οι φοιτητές που είναι σκορπισμένοι εδώ κι κει. Οσο για την παραλία, νομίζω πως αυτά που λέγονται για υπόγειες σήραγγες κ.λπ, είναι αστεία. Η δική μου η πρόταση είναι να μεγαλώσει η παραλία κατά 300 μέτρα, να γίνει ένα μεγάλο άλσος.

- Υπάρχει χώρος για κάτι τέτοιο ;

Βεβαίως, η θάλασσα. Μπορείς να μπαζώσεις τη θάλασσα καμιά τρακοσαριά μέτρα και να κάνεις ένα άλσος παραλιακό, όπου θα είναι μέσα και ο Λευκός Πύργος. Και πια θα βγαίνει ο δρόμος κατευθείαν από το τελωνείο στο "Μακεδονία" - έτσι ξεμπλοκάρει η Τσιμισκή, ανασαίνει ο τόπος και έχεις κι ένα άλσος ατελείωτο, που μπορεί να είναι ένας υπέροχος χώρος αναψυχής.

- Ομολογώ - και δεν το εξετάζω καν περιβαλλοντολογικά - πώς το σχέδιο να μπαζώσεις τον Θερμαϊκό ακούγεται κάπως τολμηρό…

Γιατί, τι θα πάθει ; Ο Θερμαϊκός είναι ατελείωτος. Είναι κακό να πάει πιο μέσα;

- Και τα μπάζα που θα βρεθούν ;

Πολύ απλά. Θα τρυπήσω το Χορτιάτη, θα κάνω μια σήραγγα και ό,τι μπάζα χρειάζονται θα τα πάρω από κει. Κι έτσι και την Καβάλα φέρνω μισή ώρα ταχύτερα στη Θεσσαλονίκη και λύνονται τα προβλήματα της πόλης για τα επόμενα 200 χρόνια.

- Σε πόσα χρόνια όμως ; Σε είκοσι ;

Ε, εντάξει, σίγουρα αυτά δεν είναι πράγματα που γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Ας μπουν όμως σαν στόχοι, σαν οράματα. Γιατί μέχρι σήμερα το όνειρο ήταν να κάνουμε ανισόπεδη την πλατεία Αριστοτέλους.

- Ο κ.Παπαγεωργόπουλος, σαν να έχει χάσει τον ύπνο του τελευταία. Σας ικανοποιεί το ότι είστε ο άνθρωπος- κλειδί για τις εξελίξεις στο δήμο ;

Κατ'αρχήν με ικανοποιεί το γεγονός πως είμαι σταθερός τρίτος στις προτιμήσεις των Θεσσαλονικέων παρά την απόφασή μου να μην εμπλακώ, για την ώρα, στις κομματικές μυλόπετρες. Τελικά, ξέρετε η ΝΔ με αυτό το περίφημο πλαφόν του 42%, έδωσε σε όλους μας έναν ρόλο που δεν θα μπορούσαμε να έχουμε όταν όριο εκλογής ήταν το 50%. Πλέον μπορείς να έχεις μια σοβαρή παρέμβαση στα πράγματα.

- Αλήθεια, δεν προσπάθησε κανείς να σας αποτρέψει να κατεβείτε ; Με τον Κώστα Καραμανλή μιλήσατε ποτέ;

Με κανέναν δε μίλησα. Υπήρξαν φυσικά έμμεσες παρεμβάσεις και μάλιστα έντονες, δημοσιεύματα κλπ.

- Του τύπου, "τι δουλειά έχει ένας Αθηναίος στο Βορρά";

Όταν μου το είπε αυτό ο κ.Παπαγεωργόπουλος, του απάντησα "Βασίλη, ξέρεις, ο Σωματάρχης που είναι εδώ, ο Πρόεδρος Εφετών, ο Εισαγγελέας, ακόμα και ο υπουργός Βορείου Ελλάδος δεν είναι από τη Θεσσαλονίκη. Και οι ήρωες ακόμα της Θεσσαλονίκης, ο Μελάς και ο Αγρας δεν ήταν από τη Θεσσαλονίκη". Στη δημοκρατική μας πολιτεία, που κοπιάσαμε τόσο να αποκτήσουμε, ο καθένας έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος όπου θέλει.

- Για τους υποψήφιους του ΛΑΟΣ, τι κριτήρια ισχύουν ; Ακούγεται πως θα στηρίξετε και υποψήφιους του ΚΚΕ.

Βεβαίως και θα το κάνουμε. Σήμερα ξέρετε έχουμε ταυτίσει την ιδεολογία με τις ταμπέλες : αριστερός, κεντρώος, δεξιός. Αυτά, όμως, ίσχυαν μέχρι το 1990.
Από τότε που κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, δεν υπάρχει Ανατολή και Δύση, αριστερός και δεξιός. Το κριτήριο είναι πως τοποθετείσαι στο νέο πρόβλημα, στον νέο αντίπαλο : την παγκοσμιοποίηση. Απ' αυτή την άποψη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έχουν καμιά διαφορά - και οι δύο δίνουν αναφορά στην Ουάσιγκτον. Εγώ είμαι απέναντι και απλώνω τα χέρια μου στους σκεπτόμενους ανθρώπους σε όλο το πολιτικό εύρος. Γιατί καλοί υπάρχουν σε όλους τους χώρους.

- Α, γι'αυτό κάτι αριστεροί φίλοι μου τελευταία μουρμουρίζουν "μωρέ καλά τα λέει ο Καρατζαφέρης"..

Αυτό λέτε μόνο ; Προ ημερών πήγα στο χωριό Μπελογιάννης - ξέρετε το χωριό έξω από τη Βουδαπέστη που φτιάξανε οι αντάρτες. Ποιος θα το περίμενε αυτό πριν από μερικά χρόνια, ε ; Να πάει ο Καρατζαφέρης στον Μπελογιάννη; Και όμως πήγα, τους βρήκα. Είχαν ανάγκη οι άνθρωποι από 5000 ευρώ. Εγινε ένα συνέδριο για τον απόδημο Ελληνισμό και τα ζήτησε ο δήμαρχος. Κι ενώ ήταν μπροστά το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ, όλοι έκαναν πως δεν άκουσαν. Εγώ έβγαλα και τους τα 'δωσα. Γιατί σκέφτηκα πως αυτοί οι Ελληνες που έφυγαν κάτω από άγριες συνθήκες, στα δύσκολα εμφυλιακά χρόνια, και τους στερηθήκαμε σαν Ελλάδα, ε, πρέπει να αισθάνονται πως υπάρχει κάποιος ομφάλιος λώρος με την πατρίδα.

- Οσο πάτε και "χαλάτε" πρόεδρε. Δίνετε λεφτά στα ανταρτοχώρια, δηλώνετε πως θαυμάζετε τον Τσε και τον Κάστρο…

Α, μα αυτά είναι τα πρότυπά μου. Στο γραφείο μου στις Βρυξέλλες, έχω κρεμάσει τις φωτογραφίες τους. Το ξέρετε πως πήγε η κυρία Παπαρήγα στον Κάστρο και δεν τη δέχτηκε, ενώ εγώ τον είδα προ διετίας και μιλήσαμε και φωτογραφηθήκαμε ; Μάλιστα είχε τότε το παράπονο πως δεν εκλήθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ελλάδα. Λάθος του Σημίτη που δεν τον κάλεσε.

- Πως τον βρήκατε κατά τα άλλα τον presidente ;

Μια χαρά. Στον Κάστρο-επαναστάτη νομίζω, έχει πια σωρευτεί και η πείρα και η σοφία που φέρνει ο χρόνος. Κερδίζει πάντα κανείς όταν μιλάει με τέτοιες προσωπικότητες. Και να σας πω και κάτι άλλο ; Αν βάλει κανείς το μέγεθος, τον όγκο αυτού του ανθρώπου δίπλα στο κούφιο μυαλό του Bush, σίγουρα ψηφίζει αβίαστα τον πρώτο.

- Αλλάξατε πρόεδρε. Παλιά ο Γιώργος Καρατζαφέρης, δεν θα έβγαινε π.χ. να τοποθετηθεί υπέρ της συμβίωσης των ομοφυλοφίλων…

- Μα οι ομοφυλόφιλοι είναι κι αυτοί κομμάτι της κοινωνίας μας. Στην καφετέρια άμα πας να πιείς καφέ θα πεις "έξω οι ομοφυλόφιλοι"; Αν πάς κάπου να ψωνίσεις παπούτσια και ο διπλανός σου είναι ομοφυλόφιλος, θα σηκωθείς να φύγεις ; Εφόσον η ίδια η Εκκλησία δεν τους αποκλείει από κανένα μυστήριο, πως θα το κάνουμε εμείς ; Τι θα παραστήσουμε, τους κυνηγούς των μαγισσών ;

- Τώρα που το λέτε, η Εκκλησία δια της κεφαλής της έχει μιλήσει για "κουσούρια"…

Αν δεχτούμε, ξέρετε την αρχή του "κουσουριού", φοβάμαι πως στην Εκκλησία θα μείνουμε ελάχιστοι. Γιατί όλοι έχουμε κουσούρια. Άλλος είναι πολυγαμικός, άλλος πίνει, άλλος χαρτοπαίζει

- Γκρίνιαξαν πάντως πολλοί μέσα στο κόμμα σας πολλοί γι' αυτές τις "νέες ιδέες"…

Εχετε δίκιο. Κι εγώ λοιπόν τους ρώτησα : "Αν ερχόταν ο Θεός και σας έλεγε πως από σας θα γεννηθεί ή ο Παλαιοκώστας ή ο Τσαρούχης ποιόν θα διαλέγατε;".

- Μεγάλο το δίλημμα, τι να πω … Εσείς φίλους ομοφυλόφιλους έχετε ;

Και φίλους έχω και πολλούς εργαζόμενους στο κανάλι μου. Δε συμφωνώ με την πολιτική τέτοιων διακρίσεων. Αρνούμαι εγώ να πάρω μια κάμερα και να πάω να δω τι κάνει το βράδυ ο άλλος στο κρεβάτι του. Από την άλλη βεβαίως είμαι πολύ ενοχλημένος από το κόμμα των παιδεραστών και των κτηνοβατών που έγινε στην Ολλανδία - είναι τεράστια πρόκληση και έθεσα το θέμα και στο Ευρωκοινοβούλιο.

- Διαβάζω πως κατέχετε το ρεκόρ των επερωτήσεων στην Ευρωβουλή.

Για την ακρίβεια, με βγάλανε πρώτο με 550 επερωτήσεις σε σύνολο 7.500 που έκαναν οι υπόλοιποι συνάδελφοί μου.

- Μα τρείς τρείς τις υποβάλλετε ;

Περίπου. Για το πώς τα καταφέρνω, θα σου εξομολογηθώ ένα μυστικό : πρώτον, δουλεύω πολύ. Δεύτερον, έχω σπουδαία ομάδα εργασίας. Σε αντίθεση με άλλους που παίρνουν στα επιτελεία τους τα παιδάκια τους για να πάρουν ένα μισθουλάκο, εγώ έχω προσλάβει μια καθηγήτρια Οικονομικών του Λονδίνου, δύο συνεργάτες με διδακτορικά κ.λπ. Αυτοί επεξεργάζονται τα θέματα, μου τα στέλνουν, κάνω τις παρατηρήσεις μου, τα εγκρίνω, φεύγουν.

- Και είστε, λέει - σύμφωνα με την "European League" - και ένας από τους τέσσερις καλύτερους ρήτορες του Ευρωκοινοβουλίου. Οι άλλοι τρείς ποιοι είναι ;

Ο αρχηγός των Λαϊκών, ο Πέτερινγκ, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ - ο "κόκκινος Ντάνι" του Μάη του '68 - και ο Μισέλ Ροκάρ, ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας.

- Εσείς και ο κόκκινος Ντάνι στην ίδια τετράδα ; Ωραίο κι αυτό. Και με τι θέματα καταπιάνεστε συνήθως ;

Θέματα περιβάλλοντος, οικονομικά, για την οικονομική ανισότητα στην Ευρώπη, αγροτικά, θέματα εθνικά - οτιδήποτε άπτεται με την κλιμακούμενη αμφισβήτησή μου του ρόλου των Αμερικανών σε όλο τον πλανήτη και στην Ευρώπη. Γιατί και το Ευρωκοινοβούλιο, μη νομίζετε, προτεκτοράτο των Αμερικανών είναι. Εγώ, την πρώτη μέρα που πήγα, κόλλησα έξω από το Κοινοβούλιο, μια πινακίδα που έλεγε "της Αμερικής". Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της Αμερικής. Ε, τη βγάλανε βέβαια αμέσως..

- Κατά τα άλλα στις Βρυξέλες περνάτε καλά ; Με ποιους κάνετε παρέα;

Δεν έχεις χρόνο να κάνεις παρέες εκεί - στις Βρυξέλες περνάω μόνο δύο ή τρείς μέρες την εβδομάδα, όπου αναγκαστικά έχω πολύ σφιχτό πρόγραμμα. Μου 'χουν δώσει βλέπετε και πολλές επιτροπές : είμαι στην επιτροπή Εξωτερικών, στην Ευρωμεσογειακή, στην Μercosur, αντιπρόεδρος της Επιτροπής ΕΕ- FYROM (κακό που τους βρήκε!), στην high level Επιτροπή των οκτώ Ευρωβουλευτών για τις σχέσεις με το βόρειο κομμάτι της Κύπρου κ.λπ. Πολλή δουλειά και υπεύθυνη δουλειά- θα 'λεγα πως από πλευράς όγκου και σημασίας ισούται με αυτή ενός υφυπουργού Εξωτερικών της χώρας. Και όταν έρχομαι εδώ έχω τις ανάγκες της παρουσίας στο κόμμα, τις περιοδείες σε όλη την Ελλάδα. Είμαι μονίμως με το ένα πόδι στο αεροπλάνο, όπου και πάλι δουλεύω. Γράφω και σχεδιάζω εν πτήσει τα εξώφυλλα της εφημερίδας μου.

- Το σπίτι δεν σας βλέπει ποτέ να υποθέσω. Η γυναίκα σας δεν παραπονιέται ;

Μάλλον εγώ παραπονιέμαι που δεν βλέπω την οικογένειά μου αρκετά - εκείνοι δείχνουν κατανόηση. Τώρα, όμως, από Οκτώβριο και μετά πρέπει να βρώ περισσότερο χρόνο γι'αυτούς. Ερχεται βλέπεις και ο εγγονός…

- Α, ωραία, μαζί με τις εκλογές… Ο γιός σας, δεν θα γίνει πολιτικός ε;

Ο Γιάννης μου είναι πια στα 33 του, δημοσιογράφος. Ευτυχώς, όπως και ο πατέρας του επέλεξε το δικό του δρόμο στη ζωή και έγινε αθλητικογράφος - Δεν θέλησε ποτέ να κάνει πολιτικό ρεπορτάζ. Ούτε και στην πολιτική ήθελε ποτέ να μπει.

- Αν ήθελε, θα τον αφήνατε ;

Νομίζω θα τον απέτρεπα. Δες ποιοι είναι στη Βουλή : ο πρωθυπουργός της χώρας είναι γόνος πολιτικής οικογένειας ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γιός και εγγονός πρωθυπουργού, η υπερνομάρχης κόρη υπουργού, η υπουργός Εξωτερικών κόρη πρωθυπουργών. Ο καθένας από αυτούς έχει και την προίκα του. Είχε άραγε τις ίδιες ευκαιρίες, το κορίτσι του αγρότη που γεννήθηκε στα Σφακιά, την ίδια χρονιά που γεννήθηκε και η Ντόρα ;

- Εσείς ; Φτωχικά παιδικά χρόνια ;

Πολύ. Ο πατέρας μου ήταν σανοπώλης στην Αμφιθέα και γω πούλαγα σανό από τα δέκα μου. Εκανα και διανομή στο γαλατάδικο της γειτονιάς μέχρι τα δεκάξι μου, ενώ στα δεκαπέντε ήδη είχα χτίσει το όνομά του, κάνοντας μουσικές εκπομπές, στο Δεύτερο Πρόγραμμα.

- Τι μουσικές παίζατε ;

Ε, sixties, τι άλλο ; Ηταν της μόδας τότε.

- Αν δεν κάνω λάθος έχετε γράψει και τραγούδια …

Ναι, για τους Dragons, του φοβερού Λάκη Παπαδόπουλου, του γνωστού Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ.

- Μα πως ; Αφού δεν ξέρατε κανένα όργανο.

Σφυρίζοντας. Επιανα έναν ρυθμό, τον σφύριζα, ο Λάκης έγραφε τις νότες και γράφαμε μαζί τα τραγούδια. Ταυτοχρόνως, εκείνη την εποχή ήμουνα και body builder. Πέντε ώρες γυμναστική την ημέρα έκανα. Το '66 θυμάμαι ήταν η χρονιά που πέρασα τον Μαστοράκη - είχα ψηφιστεί ο πιο δημοφιλής d.j - και βγήκα και έκτος στο διαγωνισμό body building για τον Μίστερ Ευρώπη.

- Α, είχατε και επιδόσεις λοιπόν…

Εξαιρετικές επιδόσεις. Σκεφθείτε, πως έναν διαγωνισμό στη Γαλλία, στο μπρα ντε φερ, είχα έρθει ισόπαλος με τον Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Αργότερα, όταν εκείνος εξελέγη κυβερνήτης της Καλιφόρνια του έστειλα μια επιστολή και του πρότεινα να κάνουμε αγώνα ρεβάνς, με εισιτήριο και τα έσοδα να πάνε υπέρ ενός άπορου Ελληνα αριστούχου φοιτητή στην Καλιφόρνια. Δυστυχώς, δεν μου απάντησε ποτέ.

- Εσείς λοιπόν που υπήρξατε και μουσικός, γιατί τα βάλατε με την έρημη τη Βίσση ; Και κάνατε και ερώτηση στην Ευρωβουλή για το videoclip!

H Aννα Βίσση είναι μια τεράστια ερμηνεύτρια - αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Εχω την εντύπωση όμως πως παγιδεύτηκε σε αυτή την ιστορία. Το videoclip την αδίκησε. Το τραγούδι ήταν καλό, το αδίκησε όμως εκείνη τη βραδιά του διαγωνισμού που δεν ήταν - πιστεύω εγώ - και στην καλύτερη φόρμα της. Την πάτησε η Αννα όπως ο Ρεχάγκελ, που μετά το Πανευρωπαϊκό έπρεπε να φύγει. Είχε, τη δόξα της απόλυτης σταρ. Με τη Eurovision έπαθε ένα στραπάτσο που δεν της άξιζε.

- Ξέρετε από show biz. Ισχύει το ότι είχατε κάποτε σχολή μανεκέν ;

Βεβαίως και μάλιστα για πολλά χρόνια : από το 1969 ως το 1981. Δυό σχολές ήταν τότε : της Ροντοπούλου και η δική μου. Την έκλεισα επειδή ήθελα να βάλω υποψηφιότητα με τη ΝΔ και ο Ράλλης ήταν αυστηρός και δεν ήθελε μανεκέν και ιστορίες. Αλλα εποχές άλλα μυαλά…

- Εχει δηλαδή περάσει από σας κάποια από τις κυρίες που έκαναν καριέρα στις πασαρέλες ;

Πολλές. Μια απ' αυτές, αν θυμάμαι καλά, ήταν η κυρία Μάρα Θρασυβουλίδου.

- Θυμάμαι και κείνη την ηρωϊκή εποχή με τις τηλε-εφημερίδες σας, τότε που βγάζατε ειδήσεις και εκπομπές σε κασέτες. Βάλατε και σεις το λιθαράκι σας στο δρόμο για την ιδιωτική τηλεόραση…

Ας πούμε πως ναι. Ξεκίνησα ξέρετε από 50 κασέτες και το '89, είχα φτάσει και πούλαγα - χωρίς υπερβολή -50.000. Στα media, είναι σήμερα πολλοί άνθρωποι για τους οποίους, λέω με υπερηφάνια πως είναι "δικά μου παιδιά" : ο Μπάμπης ο Κούτρας, ο διευθυντής του "Ελεύθερου Τύπου", η Γιώτα η Αντωνοπούλου της "Βραδυνής", ο εκδότης της "Αξίας" ο Αντώνης ο Πίκουλας, ο Θοδωρής ο Δρακάκης, ο Γιώργος ο Λιάγκας, και άλλοι. Ο Γιώργος ο Βλάχος, αυτός ο δυναμικός ρεπόρτερ που βλέπετε σήμερα, την πρώτη φορά που στάθηκε απέναντι στην κάμερα έτρεμε σαν το ψάρι. Κι εγώ του φώναζα "θα γίνεις, θα γίνεις". Και έγινε.

- Επιασε και αυτή η προφητεία. Εκκλησιάζεστε συχνά ;

Ναι, πιστεύω. Ο γιός μου γεννήθηκε πεντέμισυ μηνών, 800 γραμμάρια - παραλίγο να πουν πως ήτανε αποβολή και να τον πετάξουνε. Φώναξα, ούρλιαξα και τον έβαλαν σε θερμοκοιτίδα. Είπα "Θεέ μου αν μου τον αφήσεις θα σου χτίσω την Εκκλησία του Σωτήρα". Εζησε το παιδί μου. Κι έχτισα τρείς εκκλησίες - μία του Σωτήρα, στο χωριό, τον Αη Γιάννη στο κτήμα μου στην Αγία Μαρίνα και άλλη μία τρίτη, τώρα.

- Ο κόσμος ; Τι σας λέει στο δρόμο ;

Για τον κόσμο είμαι ο Γιώργος - έτσι με φωνάζουν. "Γιώργο", "πρόεδρο", "προεδράρα". Είμαι οικείο πρόσωπο για όλους. Με βλέπουν στο σούπερ μάρκετ να ψωνίζω μόνος μου, χωρίς αστυνομικό, ή στο κουτουκάκι, στο σουβλατζίδικο και σκουντιούνται "μα είναι αυτός;"

- Πάτε σούπερ μάρκετ με το Τσερόκι ; Γιατί πια έχετε ένα καλό επίπεδο ζωής έτσι ; Καλό αυτοκίνητο, καλό σπίτι, σκάφος…

Μην ξεχνάτε πως εγώ δουλεύω μια ζωή. Εκανα την πρώτη μου φορολογική δήλωσε στα δεκάξι μου και υπάρχει, στα αρχεία της Εφορίας Παλαιού Φαλήρου. Μένω ακόμα στην Αμφιθέα, εκεί που γεννήθηκα, δίνω το μισό μισθό μου στους έχοντες ανάγκη, δεν πάω στη Μύκονο, στα μπουζούκια, σε δεξιώσεις, στο Μέγαρο, ή οπουδήποτε είναι δήθεν. Το "δήθεν" με ενοχλεί.. Αλλά να σας πω κάτι ; Εμένα δεν με ενοχλεί να υπάρχουν πλούσιοι, με ενοχλεί να υπάρχουν φτωχοί. Κι αυτό πρέπει να εξασφαλίσουμε : ένα μίνιμουμ ποιότητας ζωής για όλους.

- Τον πήχη που τον βάζετε κύριε Καρατζαφέρη ;

Ο πήχης δεν ψηλώνει. Απλώνεται μάλλον. Πιο μικρός ήμουνα αμφισβητίας των πάντων. Μεγαλώνοντας αποκτάς άλλες αξίες, άλλες προτεραιότητες, άλλο σεβασμό. Τώρα πια κατανοώ. Νομίζω πως πια είμαι καλύτερος άνθρωπος απ'ότι ήμουνα πριν από είκοσι χρόνια.